Κυριακή πρωί στο σπίτι

Είναι Κυριακή πρωί… Το σπίτι είναι ακόμη καθαρό από τη χθεσινή φασίνα… Μυρίζει φρεσκοψημένα μπισκότα και ζεστή σοκολάτα κάνοντας την κοιλιά μας ακόμη πιο πεινασμένη… Κάθε πρωινό Κυριακής πίνουμε σοκολάτα και βουτάμε φρέσκα μπισκότα, ενώ αναλύουμε την εβδομάδα που πέρασε και όλα αυτά που περιμένουμε για την εβδομάδα που έρχεται… Λέμε αστεία και γελάμε, μόνο που καμιά φορά κάνει η μαμά από κανένα παράπονο για τις φορές που δεν ήμαστε και τόσο συνεργάσιμοι και το συζητάμε κι αυτό… Μιλάμε και πίνουμε σοκολάτα παρέα με τραγανά μπισκότα και νομίζω ότι μπορώ να τα φάω όλα, η μαμά όμως δεν πολυσυμφωνεί με αυτή μου την διαπίστωση, κι έτσι θα μείνω με την απορία για το πόσα μπισκότα αντέχω να φάω τελικά…

Όταν τελειώνει το πρωινό (πόσο κρίμα να είναι μόνο της Κυριακής και όχι κάθε μέρας), ετοιμάζουμε το τραπέζι για τον οικογενειακό μαραθώνιο επιτραπέζιου παιχνιδιού.. Βγάζουμε τη monopoly, την κρεμάλα, το scrabble, το cluedo, το stratego και το jenga… Συνήθως επιλέγουν τα μεγάλα μου αδέρφια τι θα παίξουμε και αυτό είναι άδικο για εμένα που ποτέ δεν έχω την πολυτέλεια της επιλογής.. Ευτυχώς σήμερα η μαμά επέμεινε να ρίξουμε κλήρο… Τραβάει η Έλενα, η μικρή μου αδελφή και δίνει τον κλήρο χαρούμενη στη μαμά η οποία γελά και φωνάζει “jenga!!!”…

Λατρεύω το jenga!!! Θέλει προσοχή, σταθερότητα και αυτοσυγκέντρωση… Καμιά φορά δεν αναπνέω καν όταν τραβάω το κομματάκι μου… Η απογοήτευσή μου όταν πέφτει είναι μεγάλη, γελάμε όμως πάρα πολύ όταν παρακαλάμε τα κομματάκια μας να μην πέσουν ή όταν αρχίζει ο πύργος και κουνιέται εδώ κι εκεί… μέχρι που τελικά πέφτει και ακούγεται από όλους ένα «οοοοοχιιιιιιι» και μετά γέλια ξανά…

Συνεχίζουμε με monopoly… Ο μπαμπάς πάντα μας κερδίζει και νομίζω πως κάτι άλλο κάνει εκεί με τα λεφτά της τράπεζας, καθώς σχεδόν πάντα είναι και τραπεζίτης… Κάτι λέει για «εσωτερικό δανεισμό» με τη μαμά και γελάνε… Συνήθως χάνω πρώτη και παίζω με τη μικρή μου αδερφή Jenga, μόνο που τώρα απλά χτίζουμε πύργους και τους ρίχνουμε για πλάκα… Σήμερα η Έλενα ήθελε να φτιάξουμε μια πολυκατοικία με γκαράζ… Τελικά τη φτιάξαμε με τα lego της και βάλαμε playmobil μέσα, ενώ βάλαμε και μερικές barbie εδώ κι εκεί στην πολυκατοικία… Νομίζω πως η αδερφή μου θα παίζει με τις barbie μέχρι να γίνει 18!

Το αγαπημένο μου παιχνίδι όμως είναι το cluedo… Θέλει πολύ παρατηρητικότητα και προσοχή… Πρέπει να συνδυάζω τα πάντα και να παρατηρώ εκφράσεις και κινήσεις όλων… Η μαμά κάνει συνέχεια «μπλόφες» ενώ μας κοιτάζει όλους καχύποπτα… Μου αρέσει γιατί με τη φαντασία μου τρέχω από δωμάτιο σε δωμάτιο και ψάχνω για πληροφορίες και στοιχεία… Μια φορά είπαμε με τη μαμά να ντυθούμε ντετέκτιβ και να παίξουμε ντυμένοι με γυαλιά και καπέλα… Πλάκα δεν θα έχει; Στο cluedo κερδίζει συνέχεια ο μεγάλος μου αδερφός… Δε νομίζω να μας κλέβει γιατί εδώ Δεν έχει ούτε εσωτερικούς δανεισμούς ούτε τρόικα που έχει η monopoly… Νομίζω πως απλά είναι πολύ έξυπνος και ριψοκίνδυνος… Ίσως και λίγο τυχερός…

Το κακό με τις Κυριακές είναι ότι οι ώρες τους περνάνε πολύ πολύ γρήγορα και το απόγευμα φτάνει πριν καν το καταλάβουμε… Και ΚΑΘΕ Κυριακή απόγευμα κάνουμε τις τελευταίες επαναλήψεις για το σχολείο σε ορθογραφία, λέξεις της καρτέλας και στα μαθηματικά με τον μπαμπά… Και νομίζω πως τα απογεύματα της Κυριακής τα μισώ περισσότερο από κάθε τι…

Η μαμά λέει πως μέσα από το παιχνίδι μπορούμε να καταλάβουμε πολλά για τον χαρακτήρα των συμπαικτών μας και κάτι άλλο για αλληλεπίδραση και συμπεριφορά που δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει… Η αλήθεια πάντως είναι ότι τα πρωινά της Κυριακής δεν τα αλλάζω με τίποτα, σε αντίθεση με τα απογεύματά της, που νομίζω ότι είναι τα χειρότερα από όλη την εβδομάδα…

Αλλά που θα πάει; Δεν θα μεγαλώσω; Κάθε απόγευμα μετά τη δουλειά θα παίζω επιτραπέζια ! Και κάθε Κυριακή απόγευμα θα τρώω όσα μπισκότα μείναν από το πρωί!!


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *